Dagtocht naar Nikko: seizoen, drukte, schrijnen

Wat UNESCO beschermt in Nikko

UNESCO schreef de Schrijnen en Tempels van Nikkō in 1999 in. Het gebied omvat 103 gebouwen of structuren en de bosrijke omgeving eromheen. Ze behoren toe aan drie instellingen: twee shinto-schrijnen, Tōshōgū en Futarasan-schrijn, en één boeddhistische tempel, Rinnō-ji. Het cederbos rond de gebouwen werd aangeplant in het begin van de 17e eeuw, tijdens de bouw van Tōshōgū. De drie werden ooit als één complex beheerd. Nadat een regeringsbesluit in 1871 religieuze instellingen verplichtte zich bij het shintoïsme of het boeddhisme aan te sluiten, werden ze opgedeeld in de twee schrijnen en één tempel die vandaag bestaan.

Tōshōgū: wat je werkelijk ziet

Tōshōgū is de schrijn van Tokugawa Ieyasu, die hier na zijn dood in 1616 werd vereerd. Zijn kleinzoon Iemitsu, de derde shogun, bouwde het uitgebreide complex ongeveer twintig jaar later. Binnen het betaalde gebied passeer je eerst pakhuizen met houtsnijwerk, waaronder de drie wijze apen op de heilige stal en olifanten gebeiteld door een kunstenaar die er nooit een had gezien. Daarna komt de Yōmeimon-poort, waarvan de andere naam suggereert dat je er tot zonsondergang naar zou kunnen kijken. De Honjidō-hal heeft de Huilende Draak op het plafond, en het beeld van de Slapende Kat staat op de Sakashitamon-poort.

Trappen, foto's en het mausoleum

Bezoekers mogen de rijk versierde hoofdhallen van de schrijn betreden, maar binnen zijn foto's niet toegestaan. Voorbij de Slapende Kat-poort klimt een lange stenen trap door het bos naar het mausoleum van Ieyasu, en de beklimming duurt ongeveer vijf minuten. De trappen zijn van belang als mobiliteit een zorg is. Het Nikko Toshogu Museum staat net buiten de schrijn, en de officiële ticketlijst verkoopt het apart van de toegang tot de schrijn. Het herbergt Ieyasu's persoonlijke bezittingen, zoals wapens, zwaarden en brieven die hij schreef.

Rinnō-ji en Futarasan, de andere twee

Rinnō-ji's eigen geschiedenispagina zegt dat de monnik Shōdō het in 766 stichtte. De hoofdhall, de Sanbutsudō, herbergt drie grote vergulde beelden die worden beschouwd als boeddhistische vormen van Nikko's drie heilige bergen, en een tienjarige renovatie van de hal werd voltooid in 2019. Taiyūin, het mausoleum van Iemitsu, ligt tegenover Tōshōgū en is bescheidener. Futarasan-schrijn is gewijd aan de godheden van de berg Nantai, de berg Nyoho en de berg Taro, en het grootste deel van het terrein is gratis toegankelijk. De Shinkyo-brug behoort tot Futarasan-schrijn.

Lees verder: Dagtour naar Nikko vanuit Tokio: welke je moet boeken

Kegon-watervallen en het Chūzenji-meer

Het Chūzenji-meer ontstond ongeveer 20.000 jaar geleden, toen een uitbarsting van de berg Nantai de vallei afsloot. De Kegon-watervallen zijn de enige afvoer van het meer en vallen 97 meter naar beneden. Een gratis uitkijkplatform boven de watervallen is gemakkelijk te voet bereikbaar, en een betaald platform aan de voet bereikt u met een lift die ongeveer 100 meter naar beneden gaat. De officiële bezoekersgids van Nikko noemt het meer het hoogste natuurlijke meer van Japan, op 1.269 meter boven zeeniveau. Buitenlandse ambassades bouwden ooit vakantievilla's aan de oevers.

The Irohazaka road

De Irohazaka-weg verbindt de stad Nikko met het Chūzenji-meer via 48 haarspeldbochten. Het zijn twee aparte eenrichtingswegen, één om omhoog te gaan en één om omlaag te komen, en de bochten zijn vernoemd naar de 48 tekens van het oude Japanse syllabisch schrift. De gebruikelijke rit duurt ongeveer 20 minuten. Op het hoogtepunt van de herfst kan het twee tot drie uur duren, zegt een gids onder toezicht van de Nikko City Tourism Association, en zij raadt aan vroeg in de ochtend te gaan. Haarspeldbochten zijn zwaar voor wie gevoelig is voor wagenziekte, dus kies een plek vooraan.

Herfstkleuren: waar en wanneer

In een gemiddeld jaar begint de kleuring hoog bij Yumoto Onsen in begin oktober, is het op zijn mooist rond het Chūzenji-meer en de Irohazaka-weg in midden tot laat oktober, en bereikt het de stad Nikko in de eerste helft van november. De esdoorns in de Shōyōen-tuin van Rinnō-ji pieken meestal ook rond de eerste helft van november. Door dit verschil kan een dag eind oktober het meer op zijn best tonen terwijl de stad nog groen is, dus raadpleeg een actueel kleurrapport voordat u een datum kiest.

Lente, zomer en winter

Nikko's bezoekersbronnen wijzen de herfst aan als dé periode voor files, dus de andere seizoenen draaien om landschap in plaats van rijen. De lente brengt groene hellingen, met kersenbloesem bij het meer en azalea's in de vroege zomer. In de zomer houdt de hoogte van het meer het koeler dan de laagvlakte, en trekken Aziatische huiszwaluwen langs de Kegon-watervallen. In de winter bevriezen de watervallen bijna volledig, wat het water een ander aanzicht geeft dan het groene zomertafereel. Kleed u in lagen voor het meer, in welk seizoen dan ook, want het ligt op 1.269 meter, hoger dan de stad Nikko.

Drukte: waar de dag vertraagt

De drukte waarop u moet anticiperen is eerder het verkeer dan de schrijnen. In het najaar kan de weg van Nikko naar Chūzenji traag worden wanneer bezoekers voor het gebladerte komen, en de Irohazaka-weg is de flessenhals. Op de busrondleiding kan de organisator stops herschikken of tijden wijzigen vanwege verkeer of weer, en die wijzigingen op de dag zelf zijn niet restitueerbaar. Als u op eigen gelegenheid reist, is een vroege start het advies in de gids onder toezicht van de Nikko City Tourism Association, en wat speling in het plan helpt.

What to bring

Draag comfortabele schoenen, want de schrijnen hebben stenen paden en trappen. Neem water en wat contant geld mee, aangezien kaarten niet overal worden geaccepteerd. Op de busrondleiding is bagage of grote tassen niet toegestaan, met één handbagage per persoon. Neem een extra laag mee voor het meer. Nikko staat bekend om yuba, een delicate tofuvel, en er zijn ook soba-noedelrestaurants en informele cafés in de omgeving, dus u kunt lunch kopen in plaats van meenemen. Onthoud dat fotograferen in de hoofdhallen van de schrijn niet is toegestaan, en houd uw tas klein genoeg voor de trappen en de bus.

Voor wie dit niet is

Als u alle drie de UNESCO-instellingen goed wilt zien, is één dag kort, want de stops van een busrondleiding omvatten alleen Tōshōgū. Als trappen moeilijk zijn, kan de klim naar Ieyasu's graftombe te veel zijn, en de boekingspagina vermeldt geen toegankelijkheidsdetails, dus vraag het de organisator voordat u boekt. Als bochten u misselijk maken, is de Irohazaka-weg het zwaarste deel van de dag. En als u een rustig Nikko wilt, onthoud dan dat de weken waarin de kleuren op hun hoogtepunt zijn het drukst zijn op de weg.